|
|
Monte Isola:
om het te weten
|
te bezoeken wat:
KASTEEL OLDOFREDI
Duur van een bezoek - 30 Min.
Dichtbij de kerk van San Michele Arcangelo, het is mogelijk het antieke kasteel te bezoeken, dat nog steeds privé-bezit is.
Het is gebouwd in de 14e eeuw en staat op een opmerkelijk strategisch punt, waarmee het, samen met de andere rotsburcht van het eiland, de familie Oldofredi verzekerde van de overheersing over de destijds vijandelijke oever van Bergamo.
De familie Iseo was heel oud en machtig in Brescia, en dit al vanaf het eine van de 11e eeuw. vooral beken zijn: Giacomo (Jacopo) koene Bresciaanse leider, nam deel aan de eed van Pontida op 7-5-1167, was kasteelheer van Volpino in 1192 en tekende voor vrede tussen Brescia en Cremona op 5-12-1200. Hij trouwde een van de dochters van Domofollo da Cassago, hoogste Consul van Brescia; Uberto was Podesta van Cremona in 1308; Guizando was Consul van Justitie van Cremona in 1249; Oldofredo was in 1275 canoniek van de abdij van Leno. De antieke achternaam Iseo, gaf waarschijnlijk de plek van herkomst van het geslacht aan, of nog ouder, de cultus van Iside waaraan het meer haar naam te danken heeft.
Tegen het einde van de 14e eeuw veranderde de naam in Oldofredi. Vanaf Jacopo is het mogelijk een zekere gynaecologische lijn te trekken.
CHIESA SAN MICHELE ARCANGELO - PESCHIERA M.
Duur van een bezoek - 30 Min.
U kunt de kerk bezoeken en een wandeling maken door de karakteristieke straatjes van het dorp.
ROCCA MARTINENGO - MENZINO
Duur van een bezoek - 90 Min.
Als u richting Menzino gaat, komt u bij Rocca Martinengo, waar een picknick gebiedje ter beschikking staat.
De burcht heeft een vierkante basis met in het midden een rond binnenpleintje waar de burcht omheen is gebouwd en op dat ronde pleintje staan nog twee ronde torentjes/zuilen.
Bijzonderheden van de architectuur hebben leven geblazen in legendes en verhalen over passages en (onderaardse) gangen die de burcht verbonden met het eilandje S. Paolo, maar die verhalen bleken ongegrond en gebaseerd op de vreemde aanblik van de bodem, van oorsprong glaciaal, tussen de twee eilanden.
MADONNA DELLA CERIOLA - CURE
Duur van de wandeling - 90 Min.
Vanaf Menzino vervolgt u richting Cure en begeeft u zich naar de “Madonna della Ceriola” voor het laatste bezoek van de dag, bij een uitstapje naar Montisola hoort een “pelgrimage” naar de Madonna.
Het staat op 600 m hoogte, met een panorama over bijna heel het meer en de omliggende bergen, met als resultaat dat het de harten steelt en in de herinnering blijft van elke bezoeker die de benen en de zin heeft om een lange wandeling langs deze primitieve weg te maken.
Gebouwd rond 1200 op de resten van een kapel opgedragen aan heidense goddelijkheden. Er zijn geschriften van de Curie van Trentino en akten van de Raad van Trento, waarin bewijzen gevonden zijn voor de talrijke restauraties en onderhoudswerkzaamheden die door de eeuwen heen plaats hebben gevonden. De kerk, niet van grote afmetingen (Lengte= 23m. x Breedte= 7,30m. x Hoogte= 10,40), is van onschatbare en unieke artistieke waarde; Aan de zijkanten zijn de secundaire kapellen getooid met twee grote doeken, een is een afbeelding van S. Fermo, rond 1500 gemaakt en vroeger ondergebracht in de kerk van Olzano, die verwoest is in 1600; het tweede doek toont S. Giuseppe.
Op 30 augustus 1924, ter gelegenheid van de kroning van de Madonna della Ceriola, toont het hele meerdorp zijn geloof ten overstaan van wel vijf bisschoppen.
Op dezelfde datum wordt, om de eenheid van alle fracties van het meer te symboliseren, het symbool van het sanctuarium in het gemeentelijke wapenschild aangebracht.
ISOLA DI S.PAOLO
Dit eilandje is, ook als is het klein, een juweeltje van architectonische oplossingen en van onderverdeling van de grond in landbouw, wildgroei en bewoond gebied. Al in 1600 schreef een pater met de naam Padre Rinaldi:
"...Il Convento commodo, grande, e ben disposto, che di vaghezza può gareggiare con non puochi di questa Provincia; cederà forsi nella Circonferenza, perché occupando tutta quell'Isola, non vi riconosce altro circuito di Terreno, che la Piazza della chiesa, del resto la muraglia, e l'acqua sono il suo confine; contiene però Horti, e Giardini bastevoli al godimento d'ogni verdura, e al ricreamento de' fiori ancora; ammette di più diverse Piante de' frutti, ma de' limoni, e aranzi è il proprio il Sito..."
Hetgeen zoveel betekent als het klooster dat groot, goed ingedeeld en ruim is, zoals niet veel anderen in de provincie, staat misschien op een wat klein grondgebiedje, want er is niet meer dan de ringmuur, het kerkplein en het water als grens, maar er zijn toch een hortus en tuinen genoeg om te genieten van alle soorten groenten, bloemen, fruitbomen als citroenen en sinaasappels.
Het eiland heeft in het verleden al het afwisselen van goede tijden en tijden van verval meegemaakt.
In 1091 werd het eiland aan de monniken van Cluny overgedragen die, na nog geen 100 jaar, door geldproblemen het klooster in verval lieten raken en het verhuurden aan de plaatselijke vissers.
In 1400 kwam, meteen na de familie Oldofredi, de heerschappij over het meer in handen van de familie Fenarolil, die de strategische positie van het eiland in de gaten had en er een arsenaal inrichtte voor hun gewapende boten en boten voor transport. Vervolgens, met de teruggang van de macht van de "Serenissima Republiek", deden zij het eiland over aan de Franciscaner paters, die met hun vlijt opnieuw de schittering op dit prachtige lapje grond terugbrachten.
Een bloedige gebeurtenis, het in stukken snijden van negen paters aan het begin van 1500, verstoort de rust en vrede van het eiland en de verbeelding van de gelovigen die, ook al bestonden er geen contrasten met de plaatselijke bevolking, het eiland omtoverden in een gevangenis voor criminele en ongehoorzame paters.
In 1700, als gevolg van de onderdrukking van de kloosters door Venetie, besluiten de Franciscaners het eiland te verlaten in ruil voor het klooster van S. Francesco van Iseo.
In 1800 ziet het eilandje op zijn terrein een bizarre fabriek in vertinde staalplaten groeien, die binnen korte tijd haar plaats afstaat aan een lazaret, bestuurd door de Zusters Beate Capitanio uit Lovere; vervolgens kreeg het eilandje een hotel, een bordeel, totdat, nadat het eiland in handen was gekomen van een zekere Trabattoni, alle gebouwen met de grond gelijk zijn gemaakt, inclusief het klooster en de kerk. Hierna werd het eilandje overgedaan aan Basilio Cittadini, geboren te Pilzone, die ervoor zorgde dat het eilandje S. Paolo zijn schittering terugkreeg door onderkomen te bieden aan wetenschappers, poëten en artiesten, die aangetrokken waren door de betoverende ligging en de rust van het eiland.
Uiteindelijk, na lange periodes van glans, obscuriteit en mondaniteit kwam het eilandje in handen van de familie Beretta.
|
 |
|
|
toegang_gebruiker |
Wie zijn wij |
Met dank aan
